Afscheid in schoonheid !

Straks vertrek ik richting Lusaka en van daaruit gaan Luckas en ik naar Livingstone tot maandag om de Victoria Falls te gaan bezichtigen.
Afscheid nemen van alle mensen in Sables was zeer lastig. In het bijzonder van Geoffrey en Billy. Bij hen heb ik het meeste van mijn kleren achtergelaten alsook de digitale camera, usb-sticks en mp3 player. Dit leek mij de meest betrouwbare oplossing. Ik open ook een positieve rekening in het internetcafé zodat zij iedere week twee uur kunnen internetten en mij op de hoogte houden van hun activiteiten. Karlien, de Belgische medestudente, is nog tot eind mei in Kabwe en zal een oogje in het zeil houden.
Ik zie in Billy toekomst voor Sables. Hij kan verantwoordelijkheden opnemen op allerlei vlakken. Hij is echt heel matuur en betrouwbaar. Zelden heb ik iemand van die leeftijd zo vlug zaken leren opnemen. Waarschijnlijk is dit één positief gevolg van het straatleven. Van jongs af aan heeft hij moeten leren overleven en sterk te zijn om de gevaren van de straat te trotseren. Die power heeft zich nu omgezet in een engagement naar de kinderen toe. Geof vertrouw ik volledig en hij zal Billy ondersteunen op weg naar een volwaardig burgerschap. Ik zal hen ongelooflijk missen en steeds benieuwd zijn hoe de zaken lopen. Gelukkig hebben we een oplossing gevonden om contact te kunnen blijven houden. Vijf jaar lang hebben ze mij op school proberen duidelijk maken wat ‘empowerment’ is maar het is dankzij Sables, Billy en Geoffrey dat het betekenis heeft gekregen voor mij.

Mensen die zich geroepen voelen om te mailen met Billy van Sables...
billy.bwalya@hotmail.com
in eenvoudig Engels aub !
Hij zal mij iedere week een mail sturen met zijn verhalen en deze zal ik publiceren op deze blog !

Dit was waarschijnlijk de laatste boodschap vanuit Zambia! In Livingstone zal het moeilijk worden om te internetten.


Aan de trouwe lezers :
Van harte dank om mijn blog te volgen en tot ziens in België.
Zet maar al menig bier fris tegen dat ik terug ben.




Shalempo !





Mutale

1 april

Vandaag een groot moment voor den Billy. Hij verstuurde zijn eerste email ooit. Hij wou zelfs bellen naar de geadresseerde om te vertellen dat er een brief onderweg is. Ik heb hem kennis laten maken met alle mogelijke moeilijkheden van het internet en hotmailgebruik. Het is ongelooflijk hoe rap die jongen iets bijleert. Hij is pas 15 geworden, heeft nauwelijks deftig onderwijs genoten maar je moet hem nooit iets twee keer uitleggen. Zelden zo iemand tegen gekomen. Voor je iets kan uitleggen is hij er al mee klaar.
Deze middag kwam Ndala vanuit Lusaka naar Kabwe om er een nieuwe workshop te geven. In een mum van tijd krijgt hij alle kinderen bijeen en voordat ik het besef staan ze allemaal in een big circle om hun dansjes te beginnen. Wat een energie straalt daar vanuit !
Exilda en Edith zijn er allebei in geslaagd mij beet te nemen vandaag. Tot tweemaal toe ben ik naar de poort gelopen omdat er mij iemand dringend wou spreken. Ik was het helemaal vergeten; 1 april!

Farewell party in Sables

Gisternavond had ik en feestje in Sables voor de kids.
Ik had pannekoeken, limonade en snoep en koekjes voorzien.
De vier Belgische studenten zijn mij komen helpen om de pannekoeken te bakken.
De kinderen hadden van alles voorbereid om mij te bedanken. Het heeft mij wel gepakt moet ik zeggen.

's Avonds heb ik dan mijn collega's getracteerd in Tuskers Hotel. Ze hebben mij daar nogal wat geld afgetroggeld.
Sydney had zijn beste vriend bij en die hebben de hele avond whisky gedronken. Iedereen bestelde er maar op los want ik ging toch betalen.
Toen ik mijn rekining kreeg was ik er eventjes niet goed van . Het was meer dan 400000 KW wat ongeveer 80 euro is.
Ze waren natuurlijk allemaal vreet content.
Daarna hebben de collega's mij dan getracteerd in Chez Ntemba, dat is een Congolese discotheek.
Maar het is hen van harte gegund. Niettegenstaande de samenwerking niet altijd even gemakkelijk was, de laatste weken waren wel tof met de collega's.

De barmhartige samaritaan

Deze morgen mijn laatste week gestart in Sables. Fr. Benny had mij een paar weken geleden gevraagd om ook in zijn project eens te komen kijken naar de computers. 'The Good Samaritan Centre' is een rehabilitatieproject voor ex-gedetineerden. Luc ( de man van Isabelle De Meyer ) heeft er tot vorig jaar gewerkt. Natuurlijk kan ik een vraag van een broeder niet weigeren, barmhartig als ik ben ??? Ik nam Billy mee en die heeft mij wat geholpen met het installeren van de software op de computers.

De mensen van Good Samaritan Centre zijn de barmhartige Mutale zeer dankbaar !

Deze middag was er een staff meeting in Sables en ik mocht die leiden. Het is zeer moeilijk om hun aandacht bij de zaak te houden. Twee van de aanwezigen voelden zich niet lekker en zaten gewoon te slapen op hun stoel. Ik vind het raar van mezelf maar ik stoor er mij niet meer aan.

Het was al bij al een geslaagde vergadering waar verschillende standpunten naar boven kwamen. Maar het is nog steeds niet te vergelijken met een teamvergadering zoals wij dat kennen.

Net voor lunchtijd nog vlug een aperitiefke klaarmaken. En wat is er nu beter dan gebakken sprinkhanen ?

Empowerment !

Paul, Mutale and Samson ( picture by Billy )

Vrijdag een beetje ziekjes geweest maar vandaag, zaterdag terug paraat in Sables.

Ik had er een goed gesprek met Geoffrey, sportleraar over het idee om Billy meer verantwoordelijkheden te geven in SAbles.
Hij is den oudsten van de bende en hij zou een prima headboy kunnen zijn. Ook de gasten van Barefeet zien verantwoordelijkheid in hem.
Ik leer hem omgaan met computer, internet en email opdat hij op zijn beurt de anderen zou kunnen leren. Hij is de computerleraar van Sables. Ik wil hem blijven steunen in zijn bezigheden zolang hij mij kan bewijzen dat hij zijn kennis overbrengt aan de anderen. Geoffrey zal hem ondersteunen en mij tevens op de hoogte houden.
Op school hebben we al veel gepraat over empowerment maar nu heeft dit begrip plots een heel concrete invulling gekregen. Er schuilt heel wat talent en vaardigheden in die gasten. Wanneer je het kunt losmaken zijn ze in staat om ook anderen te gaan empoweren. Ook de gasten van Barefeet werken op dezelfde manier. Ze zoeken talentvolle gasten op straat en gaan die ondersteunen en na verloop van tijd zelf betalen voor iedere workshop ze geven.
Dit wil ik ook met Billy doen. Zo lang hij bewijzen kan voorleggen wil ik hem maandelijks een soort loon geven. Ik geloof sterk in de kracht die schuilt in de kinderen zelf. Bij hem ben ik erin geslaagd om sommige talenten los te maken en verder te doen ontwikkelen. Zijn salaris zou ik kunnen betalen via de account van Sables. Billy of Geoffrey kunnen via mail laten weten of het geld is aangekomen.

Den zoeten inval

Donderdag 27 maart
Wat een dag vandaag in Sables ! Heb ik ooit vermeld dat er weinig of niks gebeurt in Sables? Wel vergeet dit alles, vandaag werd het tegengestelde bewezen.
Vandaag was er weer Guardians Meeting voor de laatste keer. Sydney en ik hebben de bijeenkomst geleid. We evalueerden de afgelopen twaalf maanden. De guardians zijn meestal grootmoeders, moeders of andere familieleden van één van de Sables-kids. De afgelopen maanden kwamen ze samen om verscheidene onderwerpen te bespreken. Er waren workshops ivm HIV, geldzaken, hygiëne…
Tijdens de meeting vielen 3 mensen van PCI ( collega’s van Luckas ) binnen om de boekhouding te controleren. Ze doen een zogenaamde health-check van Sables. Alvorens geld te investeren worden de centra eerst doorgelicht. Het was een drukte van jewelste en plots stond ik daar alleen met al die grootmoeders waarvan het merendeel enkel Bemba spreekt. Zingen werkt altijd zo is gebleken!
Alsof het nog niet druk genoeg was kwamen twee mensen zich aanmelden voor een open sollicitatie. Iedereen welkom maar wel uw beurt afwachten.
De tweeling van Barefeet heb ik gisteren opgepikt aan de bushalte en die vielen ook binnen deze voormiddag. In de namiddag gaven ze een workshop en leerden de kinderen wat traditionele afrikaanse dansen. De gasten leren heel snel en tegen morgen zouden ze al een showke moeten kunnen opvoeren.
Na ’t werk ging ik samen met Geoffrey naar internetcafé. Hij wou wat emails sturen naar sponsors in België met foto’s van zijn voetbalsterretjes. Geoffrey is zowat de enige die ik ten volle in vertrouwen kan nemen onder het personeel. Na Billy en Ndala, de volgende die ik zal missen. We surfen nog wat op het internet en hij toont mij zijn broer op de website van Club Roesselare. Hij speelt er sinds 1985 en nu is hij coach.
Einde van een hectische dag maar wel interessant. Thuisgekomen geen tijd om te rusten want er is een feestje voor Stefanie en Lien die morgen vertrekken.

Back to school !

Woensdag 26 maart
Vandaag zouden de gasten van Barefeet komen maar ze hebben pech gehad met de bus en waren om 17u00 nog steeds onderweg. Ze zullen tot vrijdag blijven en dus nog twee workshops geven.
Toch een schoon gevulde dag vandaag…
Ik ging met Billy naar zijn school. Hij toonde mij zo fier als een gieter zijn klas en wat schoolkameraden. Daarna leerde ik hem wat meer op weg met de computer. Hij leert heel vlug en ik zie hem in staat om de computerklas te runnen als ik weg ben.

Deze middag kwam Nicole, een Australische volunteer van SPW op bezoek in Sables. Samen met de gasten speelden we een spelletje Chinese voetbal en al vrij vlug vielen er slachtoffers. Na één minuten kreeg onze bezoeker een bal op haar neus.

De kinderen willen nu precies niks anders meer doen dan computerspelletjes spelen. Het is zeer moeilijk om hen hun beurt te leren afwachten. Ik denk dat ik de komende dagen beter een oplossing vind voor de stormloop op de computerklas anders vallen er nog meer slachtoffers.

Billy is apetrots dat hij mij zijn nieuwe school kan tonen, hij schreef ook een brief:

MY NAME IS BILLY BWALYA , I AM FIFTEEN YEARS OLD. I AM IN
GRADE 8 AT MINE SCHOOL.
WHEN I AM GOING TO FINISH MY SCHOOL I AM GOING TO BE A SOLDIER IN THE ARMY I AM. THANK TO SABLES BECAUSE THEY TOOK ME TO SCHOOL AND THEY BOUGHT A UNIFORMS AND SHOES AND THEY PAY ME A SCHOOL FEES SO IAM VERY VERY HAPPY
THANK YOU
BILLY