weekje Barefeet in lusaka !

Maandag 17 maart
St. – Patricksday
Bijna de ganse crew van Barefeet, behalve dan de Zambiaanse artiesten, komen uit Ierland. Op maandagavond was ik uitgenodigd in de Ierse pub in Lusaka om er te tokkelen op mijn gitaar. Ik leerde heel wat Ierse folkmuziek kennen en die gasten kunnen echt heel mooi zingen. Het werd een leuk feestje tot een stuk in de nacht! Jammer genoeg is grote broer er in geslaagd om de eerste snaar in vijf jaar tijd te breken. Een zoektocht naar een nieuwe set snaren in Lusaka heeft mij niet veel opgeleverd.

Dinsdag 18 maart
Day after st.patricks … de Ieren van Barefeet, die anders zoveel noten op hun zang hebben, zijn opvallend rustig vandaag. Ik had een ontmoeting met Adam, de director, om de activiteiten van Barefeet in Kabwe te plannen. Het goede nieuwe is dat vanaf volgende week op dinsdag en woensdag workshops zullen zijn in Sables. Ik ben dan toch een beetje in mijn opzet geslaagd! Ik denk dat barefeet een frisse wind zal doen waaien in Kabwe.

Bibliotheek in Fountains of Hope

Woensdag 19 maart
Vandaag een zeer drukke dag met enkele bezoeken aan Drop-in centers in Lusaka en een meeting met alle mensen van Barefeet.
’s Morgens ging ik op bezoek naar Fountains of hope. Dit is een center voor weeskinderen waar ik vijf jaar geleden ook op bezoek ging samen met Caroline. De kinderen van toen zijn natuurlijk vervangen door vers bloed en er staan ook enkele nieuwe gebouwen op het domein. Eén daarvan is de bibliotheek. Een zeer mooi en aantrekkelijk gebouw met een pak boeken. We volgen een uurtje de klas mee en raken verzeild in een kwisje onder de leerlingen.
De gasten van Barefeet houden de bib draaiende en proberen de kinderen aan te zetten om te lezen. In de vooravond verzamelen een groep kinderen om er te luisteren naar verhalen die worden voorgelezen door vrijwilligers van Barefeet. Adam leest het eerste verhaal voor en plots moet ik op toneel verschijnen als een zeer oude man. Het verhaal wordt deels uitgebeeld (improvisatie) en de gasten houden er van. Ze luisteren een half uur geboeid naar het verhaal en dat is al een hele prestatie.
Voor lunch brengen de Zambianen van Barefeet Natasha, Maeve ( 2 nieuwe Ierse vrijwilligsters) en mezelf diep in een plaatselijke markt verscholen achter grote gebouwen aan de rand van de stad. We gaan nshima eten bij aunt Frida. Ik had reuzehonger en daardoor lukte het om wat naar binnen te spelen. Maar ik ben nog steeds geen fan van het Zambiaans nationaal gerecht.
Om 14u00 een meeting met alle gasten van Barefeet in de scoutslokalen. We nemen de bus maar moeten zeker nog 3 km stappen. De bijeenkomst begint met een spelletje. Daarna wordt de planning opgemaakt voor de komende maanden. Er zijn nu 34 centra waar Barefeet 2 keer per week workshops geeft. De meeste zijn in Luska (22) maar ook in Livingstone, Copperbelt en Kabwe.
In de namiddag gaan Natasha, Maeve en ik samen met Ndala en Susan van Barefeet naar een ander center om er een workshop te geven. We stappen terug enkele kilometers en belanden middenin een compound waar een klein gebouw enkele weesmeisjes opvangt. Ze trekken hun kostuums aan en op de ritmes van Ndala geven ze het beste van zichzelf.
Heel vermoeid gaan we dan terug richting Fountains of Hope voor de storytelling.
Een heel drukke dag en heel wat km’s in de benen maar zeer leerrijk. De impact en invloed van Barefeet als organisatie op de kinderen van de centra is sterk voelbaar. Kinderen zijn zeer enthousiast wanneer ze de oranje t-shirtjes van de gasten in de verte waarnemen.

Workshop in Hope of Foundation. Daarna keken de meiden naae de beelden die ik had gemaakt.

Ze waren mekaars heupenwerk aan 't vergelijken.